X
تبلیغات
جوشقان قالى (Joshaghan e Ghali)
وبلاگ اختصاصى شهر جوشقان قالى
چندی قبل دوست عزیزی یک شعر با مضمون جوشقان برای من ارسال کردند. ضمن تشکر از آقای محمد کرمی  متن شعر را برای شما عزیزان در زیر آورده ام.

اگرجایی در آن رویای جان است خداداند که آنجا جوشقان است
همان جایی که روح زندگانیست مکان عشق های جاودانیست
همان جایی که مهر آواز دارد کبوتر با کبوتر راز دارد
همان جایی که پاکی می تراود که آهوی محبت می خرامد
همان جایی که آیدبوی سهراب همان جایی که آبادیست چون آب
هنوز آنجا نگاه عشق پیداست هنوزم بوی مهرآنجا هویداست
هنوزآنجا نمرده مهربانی محبت های بی منت,نهانی
هنوز آنجا ریا راهی ندارد دروغ وحیله آنجا جا ندارد
هنوزآنجا همه پاکندویک رو همه مهمان نوازوچهره خوش رو
اگرچه گاه گاهی سردسرداست ولیکن قلب ودستاشان چه گرم است
خداگرداردامیدی زاینهاست صفایی گربمانده از همینهاست
اگرباشدبهشتی مال اینهاست اگرنیکی سرشتی وصف اینهاست
((خداوندا نگهداراززوالش)) خوشا آنجا ووصف شورو حالش

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم فروردین 1392ساعت 10:36  توسط مجيد جواديان  | 

مردم کوشکون

 

نِن مخلص اگر گاهی اشعار چَرَند اَوجَم

شعر با زُبون کوشکون کوتا و بلند اَوجم

 

شعر با زُبون کوشکون آسون نَبو وات لِنگه

چون قافیه کمیاب و مَیدون عمل تَنگه

 

انگیزه گفتار و اشعارِ به نِن واهی

یا مِعری اگر اَوجم با صورت شعر گاهی

 

شاعر که نَهَم مَحض سرگرمی و یعنی

شعرم به همین علت بی مغزَ و بی معنی

 

با شعر نَمَعی بَوجَم خوبُ وَدِ نِن مردم

چون خود وِدَر اِیناسه صد درصد نِن مردم

 

نِن مردم کوشکون با نن گرمی و گیرایی

پروانه صفت برکف چون بهر پذیرایی

 

نن مردم پر مهر و بی کبر و تواضع کیش

در حالت خوشرویی حساس و مَال اندیش

 

از دخل و درآمد در کسب هنر قالی

صد شکر خادا هریک دارای پزِ عالی

 

بابا به تو چه وِل کِر دنباله دردسر

هر چی شواَعی بیندَه یک طوری بَبو آخر

 

چون کوشکون اگر رشک فردوس برین گِردِه

مشکل که به کام تو یک لحظه شیرین گِردِه

 

القصّه تو که عمرد با فضل خادا خَتمه

پاداش عمل زونبَه با عدل خادا حَتمه

 

غمگین نَبه «بحرینی» از هر چه که بَو دَشته

نن ماه همون سال سی و یک و چهل و هشته

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت 19:17  توسط مجيد جواديان  | 

آیین بزرگداشت برداشت محصول گل محمدی (کنگره بهشت محمدی)

 و افتتاح دانشگاه آزاد اسلامی مرکز جوشقان قالی در تاریخ ۲۸ خرداد ماه

 با حضور تنی چند از هنرمندان محبوب کشور برگزار گردید.

برای دیدن گزارش تصویری از این مراسم به ادامه مطلب توجه فرمایید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 8:22  توسط مجيد جواديان  | 

این مراسم در قدیم بسیار مفصل برگزار می شده ولی در حال حاضر بسیاری از این رسوم به مانند شهرهای دیگر انجام میشود.

برای مطالعه جزییات این مراسم به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم فروردین 1388ساعت 19:31  توسط مجيد جواديان  | 

در قدیم شب اول اسفند جلالی (35 روز قبل از عید) را مردم جوشقان اول سال می دانستند و همه در این شب جشن مفصلی می گرفتند، به این معنی که بهترین غذا را پخته و مانند شب عید نوروز شاد و بشاش بودند. در این شب رسم بود که جوانان به پشت بام ها رفته و با انداختن دستمالی از سوراخ بام ها به درون خانه اسفندی می گرفتند. در این موقع از سال اگر کسی زن عقد کرده ای داشت می بایست هدیه ای را به عنوان اسفندی به خانه عروس ببرد و همگی شام را در خانه عروس صرف می کردند.
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 12:21  توسط مجيد جواديان  | 

غروب روز سه شنبه آخرین هفته سال در کوچه های جوشقان با افروختن آتش و پریدن از روی آن که نشانه وداع با غم و اندوه است مراسم چهرشنبه سوری را برگزار می کنند و به استقبال سال نو می روند. دختران و زنان هنگام پریدن از روی آتش فریاد می زنند:

غم بشه شادی بوره، محنت بشه دوری بوره ( یعنی غم برو شادی بیا        محنت برو رزق و روزی بیا)

زردی من از تو، سرخی تو از من

مردم در این شب با افروختن آتش به یکدیگر میفهمانند که دوستی و محبتشان به یکدیگر مثل گرمای آتش باشد و کدورت ها را دور بریزند و در قدیم زمانیکه آتش نزدیک خاموش شدن بود کوزه های سفالین پر از آب را از پشت بام ها به روی آتش پرتاب کرده و آتش خاموش و مراسم به اتمام می رسید.
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 12:21  توسط مجيد جواديان  | 

      جوشقان از اول ماه محرم یکپارچه سیاهپوش می شود و مردم مراسم عزاداری را به صورت هیات های زنجیر زنی، سینه زنی و روضه خوانی برپا میکنند که این عزاداری در روز عاشورا به اوج خود می رسد. اغلب جوشقانی هایی که به شهرهای دیگر مهاجرت کرده اند در این روز برای برگزاری مراسم عاشورا به جوشقان برمی گردند. یکی از این کارهایی که در این روز انجام می دهند برداشتن «نخل» است که قدمت آن به دوران صفویه برمی گردد. نخل که به منزله تابوت امام حسین (ع) به حساب می آید حکایت از آن دارد که اگر ما در روز عاشورای سال 61 هجری نبودیم تا از تو یاری کنیم در سالروز شهادت تو جنازه ات را تشعیع می کنیم.

      نخل دارارای اسکلتی چوبی بوده که بسیار سنگین می باشد و از سه محله جوشقان به نام های «دار»، «کوهین» و «تکیه» برداشته می شوند. نخل های جوشقان دارای 10 پایه هستند که دو پایه در جلو، دو پایه در عقب و 6 پایه در طرفین آن قرار دارد. این پایه ها به افراد خاصی تعلق داشته و بودجه ساخت انها در زمان های گذشته توسط اجداد آنها پرداخت شده است و خود همین افراد مسئول حمل پایه های نخل هستند که به صورت موروثی از پدر به پسر منتقل می گردد و همین افراد مسئول تامین هزینه نعمیر، نگهداری و تزئینات آن می باشند. البته بقیه افراد هم در حمل آن کمک می کنند.

نخل - عکس از محمد حسینی نژاد

      چند روز قبل از عاشورا دو طرف نخل را با بدنه های مزین و منقش به مخمل سبز یا قرمز تزئین کرده و در جلو و عقب نخل قبه های مخروطی شکل رنگارنگ و آینه های بزرگ و کوچک آویزان می کنند و یک «تیرک» که به وسیله پارچه هایی که توسط افراد نذر می شود درست کرده و در روی نخل قرار می دهند و یک نفر شخص سید روی نخل می نشیند. این فرد ضمن ایفای نقش هدایت نخل از بالا در ذکر مصائب و نوحه گری در عزاداری مردم کاملا دخیل بوده و این سمت نیز موروثی است. مردم از ساعت 10 صبح به صورت هماهنگ با هیات های سینه زنی و زنجیر زنی نخل را به حرکت درمی آورند. در این روز ده ها گوسفند در جلوی نخل قربانی می شود. بوی دود اسفند و گلاب در همه جا به مشام می رسد و مردان و زنان درحالی که به سر و سینه می زنند به دنبال نخل حرکت می کنند. نزدیک ظهر نخل ها را در کنار زیارتگاه امامزادگان جوشقان قرار می دهند یا به اصطلاح «کرسی» می کنند. بعد از مراسن سخنرانی، اقامه نماز و صرف ناهار نذری، مراسم تعزیه خوانی شروع می شود. در این روز تعزیه حضرت امام حسین (ع) و طفل شش ماهه اش، علی اصغر خوانده و بعد از تعزیه دسته های زنجیرزن همراه نخل به گلستان شهدا و سپس به جایگاه نخل ها برمی گردند و مراسم روز عاشورا با شام غریبان به اتمام میرسد.

 

برای دیدن تصاویری از این مراسم اینجا کلیک کنید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم دی 1387ساعت 8:10  توسط مجيد جواديان  | 

در جوشقان تمامی افراد از كوچك به بزرگ حتی جوشقانيهايی كه ساليان دراز در خارج از جوشقان بوده و با زبان فارسی صبحت می‌كنند هنگامی كه وارد جوشقان می شوند با زبان محلی تكلم می‌كنند.

ادوارد براون انگليسی كه در زمان ناصرالدين شاه قاجار در تاريخ چهارم اكتبر 1887 ميلادی تا سپتامبر 1888.م به صورت يك جهانگرد به ايران آمده و كتابی به نام «يكسال در ميان ايرانيان» را به رشتة تحرير درآورده هنگام عبور از كاشان به اصفهان توقف كوتاهی در روستاي «قهرود» كاشان وقاع در سی كيلومتری شمال جوشقان قالی داشته و تحقيق مختصری را در مورد اين زبان انجام داده است. او می‌نويسد:

«راجع به مبدأ و چگونگی پيدايش اين زبان از مردم سؤال كردم ولی آنها نتوانستند جوابی به من بدهند و همين قدر گفتند كه فارسی قديم است. در ايران فارسی قديم به تمام لغات و ريشه‌هايی اطلاق می‌شود كه در زبانهاي پهلوی جديد و پهلوی قديم و ريشه‌های سانسكريت وجود داشته است. اما زبان قهرودی ( جوشقانی) يك رشته زبان تقريباً مستقلی است كه در قسمت مهمی از ايران و با تغيير لهجه متداول می‌باشد و زبان نطنزی همين زبان است. اين زبان همچنين با زبان زردشتيان يزد و كرمان قرابت زيادي دارد.»

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 19:49  توسط مجيد جواديان  | 

نامگذارى

 

در لفظ محاوره‌ای, مردم روستاهاى اطراف به اين روستا «كوشكون» مى گويند كه در اصل «كوشكان» است و كلمه «كوشك» به معنى قصر و كاخ است و «ان» نشانه تثنيه و چون دو تا كوشك, يكى در قسمت جنوبى واقع در پنج كيلومترى جوشقان و يك كوشك در قسمت شمالى جوشقان واقع بوده اين محل را, «كوشكان» ناميده‌اند. قسمت جنوبى امروزه به «كوشكه» و كوشك قسمت شمالى بنام «چاله كوشك» معروف است.

نام ديگر روستا جوشقان است كه از «جوسق» به معنی كاخ گرفته شده و «ان» نشانه تثنيه مي‌باشد معرب كلمه جوشقان در كتاب «تاريخ قم» تاليف حسن بن محمد بن حسن قمى كه در سال 378 ه‍.ق نوشته شده «الجوسقان» آمده و وجود «ال» تعريف بر سر جوشقان دليل بر معروف بودن اين منطقه مى‌باشد.

 

مردم اوليه

 

نژاد مردم جوشقان همان نژاد اصيل آريايى است و اختلاط آن با نژاد اقوام مهاجم تازى و ترك بسيار ناچيز است. يكى از دلايل اصالت‌نژاد مردم جوشقان حفظ زبان محلى آنان است. از جمله ويژگى هاى جوشقان خوش‌صورتى, خون گرمى, ذوق و استعداد هنرى و مهمان‌نوازى آنهاست.

اما اينكه مردم جوشقان از كجا به اين محل كوچ كرده‌اند كاملاً مشخص نيست ولى احتمالاً اكثر مردم اصالتاً جوشقانى هستند و بقيه از صدها سال پيش از شهرهاى دور و نزديك به اين محل مهاجرت كرده‌اند.

بزرگترين مهاجرت دسته‌جمعى به جوشقان مربوط به قرن هفتم هجريست. زمانيكه مغولان, ايران را مورد تاخت و تاز خود قرار دادند و تعدادى از مردم سبزوار براى حفظ جان خود به جاهاى ديگر ايران مهاجرت كردند.

 

سابقه تاريخى

 

قدمت تاريخى جوشقان به اوايل دوران تاريخى مى رسد. پيدا شدن كوزه‌ هاى سفالين كه همراه با مردگان دفن مى شده نشانه زندگى انسانها در هزاران سال پيش است. در قسمت شرق «روانج بالا» واقع در هشت كيلومترى شمال شرقى جوشقان منطقه‌اى كه وسعت آن 100×100 مترمربع است آثارى وجود دارد كه نشان مى دهد در اين منطقه در زمان‌هاى بسيار دور انسانهايى زندگى مي‌كرده‌اند كه كارشان ذوب فلزات بوده و وجود تفاله‌هاى فلزات در قسمتى از اين منطقه اين ادعا را اثبات مي‌كند.

 

برای دیدن اطلاعات جوشقان قالی در ویکیپدیا کلیک کنید

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم فروردین 1387ساعت 13:9  توسط مجيد جواديان  | 

این روز را معمولا مردم در خارج از خانه به سر می برند. صبح روز ۱۳ فروردین مردم جوشقان به کنار آبشار  « دُل دَر گازَن » که در قسمت شمالی جوشقان واقع شده است رقته و در کنار آب می نشینند. آنها معتقدند که برای سلامتی افراد خانواده باید به تعداد آنها سنگ در آب بزنند و سبزی هایی را که برای سفره هفت سین درست کرده اند به آب می اندازند. سپس به دشت و صحرا رفته و علف ها را گره می زنند. آنها معتقدند که بر اثر رشد و نمو گیاه گره ها باز شده و با باز شدن گره مشکلات آنها نیز حل خواهد شد. در این روز مردان و جوانان در کنار آبشار به بازی های محلی می پردازند.

در عصر این روز مردم دسته دسته به قدمگاه که در قسمت جنوب غربی جوشقان واقع شده رفته و در آنجا برای رفع حوائج خود دو رکعت نماز می خوانند.

برای دیدن تصاویری از این مراسم اینجا کلیک کنید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 15:33  توسط مجيد جواديان  | 

در روز هفتم خرداد سال ۱۳۰۹ هجری تگرگ سنگینی در روستای جوشقان قالی می بارد که باعث خرابی فراوان و کمبود غله میشود. در بیان کیفیت این تگرگ و پیامدهای آن مرحوم سید احمد کرمانی (امیر آقا) شعری به زبان محلی سروده است:

هفتم خرداد به ماه صَفَر

جَوره تَدَرگی بَمَه با کَرّ و فَر

اَورِ غليظی بَغُرُنبا يَرا

وادِ شديدی بَدُما پُر صدا

من که نَزونَم چطوری بَبُه

طولی نَکِشا هِچّه و فوری بَبُه

بَشوَتُ بَشخُستُ وَرِشريت سخت

گندم و يِه، شِفدَر و ما و درخت

من چيچی بَوجَم که چه کارِش بَکَه

دسته کلنگ شاخه چنارش بَمَه

«حصله» و «زورهِنگ» و «کياو» و «کوئن»

«بيخه» و «تيجگاه» و «دُلِ درگازن»

«لونجه» و «دشتاله» و «وارِيَهَن»

«بيشه» و «بَهروم» ، «کِشَه» و «درسيَن»

«تختِ دِز» و «بُرزويی» و «پاپُکه»

«کوچه» و «قاش» و «دره» و «جورُکه»

«پشت کَمَر لَيلو» و «روئَنيون»

«مرزاجی» و «ويله» و «جوميون»

هورد و تَليک و گل و پاکِش بَکَه

خوب بُه يکباره هلاکش نَکَه

مردم گوشکون زِ ضغير و کبير

تخته کِش و گيوه چن و دوره گير

پيله ور و زرگر و رَنگِرَج

تاجر عامل که شَکَه مج و مج

روت و ولا خايه نَما دربدر

پاپتي دست تهی خون جگر

نُن پُز عالی که فِزِرتي بَبُه

نُن دوم نازک که چِلِزگی بَبُه

پَشت يقه پيش کالا لَق بَبُه

چرک و عرق در پِرَنون جَق بَبُه

زلف کج دُنبْ بُزي پَتْ بَبُه

پِشکِلِک پَشت لَوی خط بَبُه

گيوهء کاشی چيهء شصت خطی

لَشکه کَنه گِردا و دُنْبِ وَتی

گالش و پوتين سگگ دار جير

شِبرو و پاپوش صدف دار قير

پالتاوِ بی آستر و بي رونَکی

تَنبون تنگی که اَشو زورَکی

تشتک و تاس و سينی و جُرقَتو

سوزنی و حوله و لنگ و پتو

بَندبَاولُ و ْلُکُ و لونجش و مَه

پاک بَشو منزل حاجی صَنَم

صابون عطری که بَشو زوج بَمَه

اُردُلُکِ بيخِ شُتُروُج بَمَه

چادر چَرخیِّ عبايی کُشو

خِشّ و فِشّ نازِ کذايی کُشو

زُلف و گُل زير گلو سينه ريز

خال کنار لبِ بيبی تميز

پاک بَشو ذلّت و خواری بَمَه

آستَرِ وَژگون وَرِ کاری بَمَه

قنداروسیِ پَره ويرِش نَته

نونِ دُرُستی ايرو گيرِش نَتِه

کار خادا خوب تماشا بَکِه

پاکلَه تو خود کرده و حاشا نَکِه

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم فروردین 1387ساعت 11:40  توسط مجيد جواديان  | 

جوشقان قالی در اطراف خود دارای معادن زیادی است که اغلب این معادن سنگ های تزیینی هستند. از سال های بسیار دور استخراج سنگ در آنها صورت می گرفته. از معروف ترین این معادن معدن آزادی است که فعالیت خود را از سال ۱۳۳۳ با تلاش فردی به نام «قنبر رحیمی» معروف به «ارباب قنبر» شروع کرد. در ایتدا نام این معدن «شهیاد» بوده و دلیل این نام گذاری کاربرد سنگ آن در نمای میدان شهیاد در تهران بوده است که علیرغم گذشت زمان هنوز سنگ جوشقان بر بدنه این نماد ملی خودنمایی میکند. این معدن در حال حاضر به بخش خصوصی واگذار شده و با نام «معدن سنگ آزادی» فعالیت میکند. به نظر می رسد در صورت عدم کنترل دولت بر نحوه استخراج این معادن با ارزش توسط بخش خصوصی در سال های آینده علاوه بر تخریب محیط زیست شاهد از دست رفتن بخش عظیمی از این سرمایه های ملّی خواهیم بود.

از دیگر معادن مهم اطراف جوشقان قالی میتوان معدن لیمویی- معدن حمزاوه- معدن سنگ مرمر ناحیه ورکان و معادن سنگ مرمر و مرمریت تجره را نام برد.

+ نوشته شده در  شنبه دهم فروردین 1387ساعت 15:56  توسط مجيد جواديان  | 

۱- زیارتگاه امامزادگان:

یکی از آثار تاریخی جوشقان قالی زیارتگاه امامزادگان قاسم و محمد فرزندان حسین ابن طاهر ابن زیدبن علی (امام چهارم) است.

امامزادگان هنگامی که امام رضا (ع) به ولیعهدی مامون می رسند به ایران می آینداکثرا معتقدند که امامزادگان در نزدیکی درختی که به درخت «دور» مشهور است و به فاصله ۱۰۰ متری شمال زیارت قرار گرفته به شهادت رسیده اند. این درخت در بین مردم مقدس بوده و در حدود هزار سال عمر دارد و چون مردم در قدیم به دور این درخت طواف می کرده اند به درخت «دور» مشهور شده است. زیارتگاه قدیمی جوشقان در دوره سلجوقیان ساخته شده و تاریخ ضریح چوبی که در میان ضریح جدید جای گرفته مربوط به سال ۷۳۰ هجری می باشد.

تصوير گنبد باز سازي شده امامزادگان در سال 1386

۲- برجها:

جوشقان قالی دارای ۶ برج بوده که ۴ برج از آنها در چهار طرف محلی که به «قلعه» معروف است قرار داشته که این رج ها در سال ۱۳۴۷ تخریب شده اند. از دو برج دیگر یکی در اول محله «دردشت» و دیگری در محله «تکیه» قرار گرفته است.

برج محله تکیه

۳- مقبره میرعلاءالدین:

از دیگر آثار قدیمی جوشقان صندوقچه چوبی میرعلاءالدین است که در روی قبر او و در درون بقعه قرار گرفته است. تاریخ روی این صندوقچه قدمت آنرا به سال ۹۵۰ هجری قمری نشان می دهد.

روی مزار این عارف دوران صفویه سنگ قبری به ابعاد ۳۰ در ۱۵۰ سانتی متر مزین به آیه الکرسی بود که متاسفانه در سال ۱۳۸۶ به سرقت رفت.

مقبره ميرعلاءالدّين

 

برای دیدن تصاویر دیگری از جوشقان قالی اینجا کلیک کنید. 

+ نوشته شده در  شنبه دهم فروردین 1387ساعت 12:25  توسط مجيد جواديان  | 

جوشقان قالی از دیر باز مهد هنر و فرهنگ بوده است و بزرگانی را در سینه خود پرورش داده است که از آن جمله می توان افراد زیر را نام برد:

۱- نیاز جوشقانی:

از شاعران قرن ۱۳ هجری است که دیوان شعر وی در سال ۱۳۶۲ به چاپ رسیده است

۲- خواجه شعیب جوشقانی:

از شاعران دوران شاه عباس بوده وکه در زمانی نیز وزیر محل زراعت ارامنه نیز بوده است.

۳- مرحوم میر سید احمد کرمانی (امیر آقا):

یکی از علمای برجسته و مشهور جوشقان بوده که درس طلبگی را در حوزه علمیه اصفهان فرا گرفته و به دو زبان فارسی و جوشقانی شعر می سروده است.

۴- سیدحسن مروجی (شهلا جوشقانی):

از شاعران وارسته ای است که اکثر اشعارش راجع به خاندان نبوت و پیشوایان جلیل القدر اسلام است.

۵- میر علاءالدین:

از خاندان امام رضا (ع) و از عرفای معروف جوشقان در اوایل دوران صفویه است. حکومت جوشقان در زمان صفویه به ایشان واگذار می گردد.

۶- مرحوم سید محمد شفیعی:

از خطاطان و خوشنویسان و از پایه گذاران مکتب و فرهنگ در منطقه جوشقان و استاد در خط نستعلیق و نسخ بوده است.

۷- میرزا حسین قاضی:

امین الرعایای جوشقان در زمان صفویه که مالیات را از مردم می گرفته و تحویل دولت می داده است.

۸- امیر عباس حیدری:

از نویسندگان معاصر جوشقان و صاحب آثاری چون: سنگهای انتقام - این نیز بگذرد - گلبانگ توحید و . . .

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم فروردین 1387ساعت 12:38  توسط مجيد جواديان  | 

جوشقان قالی از قدیم الایام یکی از مهمترین مراکز قالی بافی در ایران بوده و پسوند قالی برای جوشقان حکایت از دیرینگی و پیشرفت صنعت قالی بافی و تهیه مواد اولیه آن دارد و نقشه قالی امروز جوشقان با نقشه دوران صفویه کاملا فرق کرده است.

نقشه قالی جوشقان فقط اختصاص به همین منطقه دارد و از حفظ بافته می شود. امروز قالی جوشقان از نظر تولید رکود پیدا کرده و مردان دیگر به ندرت در پشت دار قالی می نشینند.

قالی در جوشقان با طرح های مختلفی بافته می شود که معروف ترین آنها عبارتند از:

۱- طرح کشمیری:

امروزه به خاطر پیچیدگیُ کمتر از این طرح استفاده می شود. قدمت قالی های کشمیری به ۲۰۰ سال قبل می رسد. در این طرح از نقوش پیچیده طرح جوشقان همچون «اسلیمی»، «بید مجنون»، «سیر»، «برگ» استفاده میشود.

۲- نقش گیاهی ( جنگلی)

مجموعه ای است از گل و گیاه و بوته ها و درختچه های مشخص گاه یکسان و گاه متفاوت و معمولا جدا از هم ولی با آرایشی منظم و متقارن و گاه به هم پیوسته و متصل (در ردیف های عمودی). هرگاه لابه لای نگاره های گیاهی با نقوش جانوران و نقشمایه های هندسی پر شود و نگاره های گیاهی در هم و نا منظم باشد به آن «نقش جنگلی» می گویند.نقش گیاهی از دیر باز به سبب مقدس بودن درخت نزد ایرانیان باستان در قالی بافی ایران متداول بوده و نمونه های زبایی از این نقش و طرح از جوشقان عهد صفوی برجای مانده است بابوته گلها و درختچه های ساده شده در لوزی های به هم پیوسته.

۳- طرح جوشقانی

حدود ۲ قرن است که این طرح روستایی به همین نام بافته می شود و هنوز بافت آن در این ناحیه رواج دارد. در انواع طرح جوشقانی اختلافاتی دیده می شود به این معنی که بعضی اوقات ترنج را حذف کرده و در مواردی دیگراز «لچک ها» صرف نظر شده است و در برخی موارد هیچ یک را به کار نبرده اند ولی نقوش اصلی و حاشیه ها مدتی برابر با چندین نسل است که تغییری نکرده است. در بعضی از موارد اشکال لوزی که در گوشه قرار گرفته در سراسر متن تکرار می شود و گاه با خطوط مجزا کننده همراه است و گاه بدون آن ظاهر می شود.

برای دیدن تصاویر مربوط به بخش قالی بافی اینجا کلیک کنید.

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم فروردین 1387ساعت 10:54  توسط مجيد جواديان  | 

جوشقان قالى يکى از مراکز دهستان از بخش قمصر کاشان است، و از نظر جغرافيايى در جنوب کاشان واقع شده است. از سال ۱۳۷۹ از پيوستن اين روستا با روستا هاى مجاور به نام کامو، چوگان و شهرک وحدت، شهر جوشقان کامو به وجود آمد. فاصله اين شهر تا شهرستان کاشان از يک مسیر ۸۰ کيلومتر و از مسير ديگر ۱۳۰ کيلومتر است. جوشقان قالى تا مرکز استان خود (اصفهان) ۱۰۵ کيلومتر فاصله دارد.

ابوالحسن غفارى کاشانى در باره جوشقان مى نويسد:

« دهستان جوشقان از طرف شمال محدود است به حومه کاشان و از جنوب به مورچه خورت اصفهان و از مشرق به شهرستان نطنز و از مغرب به شهر گلپايگان. اين دهستان در دامنه کوه هاي کرکس واقع شده است. قراى آن ۲۳ و جمعيت آن ده هزار نفر است »

درفرهنگ دهخدا آمده است:

« جوشقان قصبه مرکزی دهستان،تابع شهرستان کاشان و به جوشقان قالی معروف است. در شهرستان کاشان دو جوشقان وجود دارد. جوشقان دهستان نیاسر را به واسطه نزدیکی به قصبه «استرک» جوشقان اِسترک و جوشقان نزدیک میمه را به واسطه معروفیت قالی آن جوشقان قالی می نامند. آب این قصبه از رشته قنات و رودخانه «کن» تامین میگردد. محصول عمده آن غلات، حبوبات، انگور، سيب زمينى و ميوه جات سردسيرى و لبنيات و صنايع دستى قالى بافى بدون نقشه و کرباس بافى است. قالى هاى نقش جوشقان در کشور معروف است»

 

محله های جوشقان

جوشقان قالی دارای ۱۴ محله اصلی می باشد که نقشه و نام این محله ها آن در زیر آورده شده است.

برای دیدن نمای سه بعدی از جوشقان اینجا کلیک کنید

برای دیدن عکس هوایی از جوشقان اینجا کلیک کنید

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 11:2  توسط مجيد جواديان  |